Stap dag 7 Los Arcos - Logroño
21 augustus 2023 - Logroño, Spanje
Wakker om 4 uur nog liggen draaien tot 4:40 toch maar opgestaan. Op het gemak klaar gemaakt en dan om 5:30 vertrokken voor de 28 km naar Logroño.
Ik stap samen met een Belgische vrouw uit Bergen en zolang het donker is lopen we samen.
De sterrenhemel is geweldig, al die sterren. De eerste anderhalf uur is er niets te horen buiten onze stokken, onze stappen en de weinige woorden die we praten. Bergop naar Torres del Rio blijft ze achter en besluit ik alleen door te gaan.
In het stadje koop ik mijn ontbijt maar loop dan verder, nog geen honger.
Alles kleurt prachtig met de opkomende zon en het is nog opmerkelijk koel, nu en dan voelen we zelf een vleugje wind.
We wandelen op brede veldwegen en de wijnvelden worden talrijker, opeens staan stenen op elkaar gestapeld en is er een boom versierd met alle lintjes, foto’s en vlaggetjes.
Langzaam naderen we Viana waar ik ontbijt, en een praatje maak met een koppel uit Columbia. Ik loop verder de oude stad in en ga een stempel halen in de kerk, ik steek ook mijn eerste kaarsje van mijn tocht aan, op een behouden aankomst.
Het is een kerk met overdaad aan beelden en houtsnijwerk. Maria die deze week geëerd werd staat in de bloemetjes. Het binnengaan in een kerk maakt een mens toch altijd stil.
In alle rust zet ik mijn tocht verder, langs velden en plots duikt een oase van rust aan, waarschijnlijk speciaal gemaakt om aan de stadsdrukte van Viana en Logroño te ontsnappen.
Op 6km van het einde duik je in de drukte van een grote stad, grote wegen, industrie en de komende 4 km zijn saai en lawaaierig. Dan daal je af en kom je tussen huisjes en volkstuinen, ik krijg mijn stempel bij Maria dochter van Doña Felicia die, zoals al vele jaren gebeurd.
Ik kom bij de brug over de Ebro en iemand biedt aan om een foto te nemen. Dan nog enkele meters wandelen naar de Albergue waar het wachten is tot 13 uur.
Na douchen en de was is tijd om de innerlijke mens eens goed te verwennen.
En nu rusten in het park.
Groetjes